
Yönlendirme, bir yönlendiricinin kendisine gelen bir paketi, paketin hedef adresine göre hangi yönlendiriciye ileteceğini belirlemesi işlemidir. Bu işlem, yönlendiricinin yönlendirme tablosu adı verilen bir veritabanı kullanılarak gerçekleştirilir. Yönlendirme tablosu, her hedef için paketin hangi yolu kullanacağını gösteren bir tablodur.
Yönlendirme tablosunda yer alacak hedef adresler, iki farklı şekilde tanımlanabilir.
- Statik Yönlendirme
- Dinamik Yönlendirme
Statik Yönlendirme: Statik yönlendirme, ağ yöneticisinin yönlendirici cihaza manuel olarak hedef adresleri öğretmesi sonucu oluşturulan bir yönlendirme türüdür. Genel olarak, tek çıkışlı ağlarda ( STUB Network ) tercih edilir.
- Default-Rota: Varsayılan rota, tabloda hedef adres için tanımlanmış statik veya dinamik bir rota yoksa tercih edilen bir rotadır. Varsayılan rota, “0.0.0.0/0” şeklinde tanımlanır.
Dinamik Yönlendirme: Dinamik yönlendirme, yönlendirici cihazların birbirlerine ağ bilgilerini paylaşması sonucunda oluşturulur. Bu protokollere örnek olarak RIP, OSPF ve EIGRP verilebilir.
Bir yönlendirici, paketleri hedef adrese en hızlı ve verimli şekilde yönlendirmek için sırasıyla üç değere bakar:
1- Prefix Length : Ön ek uzunluğu, bir IP adresindeki ağ kısmını temsil eden bit sayısıdır. Yönlendiriciler, her zaman en spesifik ön ek uzunluğuna sahip rotayı seçerler. Örneğin, hedef adresimiz 192.168.10.12/24 olsun. Yönlendirme tablomuzda 192.168.10.0/24 ve 192.168.0.0/16 adresleri de olsun. Yönlendirici, tabloya bakar ve en spesifik adresi seçer. Bu durumda gidiş adresimiz “192.168.10.0/24” olur.
2- Administrative Distance : Dinamik yönlendirme kullanan ağlarda, birden fazla dinamik yönlendirme protokolü olabilir. Bu protokollerin her birinin, yönlendirme kararlarını vermede kullanılan “Yönlendirme Önceliği” değeri farklıdır.
Aşağıdaki tablo, farklı protokollerin “Yönlendirme Önceliği” değerlerini karşılaştırmanıza olanak tanır.
| ROUTE SOURCE | ADMINISTRATIVE DISTANCE |
| Directly Connected | 0 |
| Static Route | 1 |
| EIGRP Summary Route | 5 |
| External BGP | 20 |
| Internal EIGRP | 90 |
| OSPF | 110 |
| IS-IS | 115 |
| RIP | 120 |
| External EIGRP | 170 |
| Internal BGP | 200 |
Yönlendirme tablosunda, “Administrative Distance” (Yönlendirme Önceliği) değeri daha düşük olan rota tercih edilir. Örneğin, aynı hedef adres hem statik hem de dinamik yönlendirme protokolleri kullanılarak öğrenilebilir. Statik yönlendirme için “AD” değeri 1, dinamik yönlendirme protokolü(OSPF) için ise 110’dur. Bu durumda, yönlendirme için “AD” değeri daha düşük olan statik rota tercih edilir.
3- Metrik : Metrik değerinin hesaplanmasında kullanılan yöntem, protokole göre değişir. Örneğin, RIP protokolünde metrik değeri, bir paketin hedefe ulaşması için geçmesi gereken yönlendirici sayısına göre hesaplanır. OSPF protokolünde metrik değeri, maliyet değerine göre hesaplanır. EIGRP protokolünde ise metrik değeri, hattın bant genişliği, gecikmesi, yük durumu ve güvenilirliğine göre hesaplanır. Metrik değeri en düşük olan rota, yönlendirici tarafından öncelikli olarak seçilir.
NOT: Yönlendirme tablosunda, “Administrative Distance” ve “Metric” değerleri eşitse paketler, hedefe ulaşmak için birden fazla rota üzerinden gönderilebilir. Bu, “Load Balancing” olarak adlandırılır. Metrik değerleri eşit değilse de, EIGRP protokolü kullanılıyorsa “Load Balancing” yapılabilir. Ancak, eşit bant genişliğine sahip olmayan hatlar üzerinden “Load Balancing” yapmak, yönlendirme sorunlarına neden olabilir.
Daha fazla bilgisayar ağları içeriği için takipte kalın…
Be yourself; everyone else is already taken.
Oscar Wilde

Leave a Reply