
Red Hat Enterprise Linux (RHEL) sistemlerde ağ yapılandırması, sistem yönetiminin en temel ve kritik bileşenlerinden biridir. Bir sunucunun veya sanal makinenin ağ üzerinde doğru şekilde iletişim kurabilmesi için IP adresi, ağ maskesi, varsayılan ağ geçidi ve DNS gibi parametrelerin doğru biçimde yapılandırılması gerekir. Özellikle veri merkezleri, kurumsal altyapılar ve bulut ortamlarında çalışan RHEL tabanlı sistemlerde IP konfigürasyonu; erişebilirlik, güvenlik ve yönetilebilirlik açısından büyük önem taşır.
RHEL sistemlerde ağ konfigürasyonu gerçekleştirmek için öncelikle ilgili ağ arayüzüne ait yapılandırma dosyasını bulmamız gerekir. Bunun için aşağıdaki dizine giderek sistemde bulunan ağ kartlarına ait konfigürasyon dosyalarını görüntüleyebiliriz.
/etc/sysconfig/network-scriptsArdından, ağ kartımızın adını içeren yapılandırma dosyasını tespit edip dosyayı yönetici yetkileri ile açmamız gerekmektedir.
Dosyayı yönetici olarak açtıktan sonra aşağıdaki parametreleri ekleyerek ağ konfigürasyonunu gerçekleştirebiliriz.
TYPE → Ağ arayüzünün türünü belirtir.
- Ethernet → Kablolu ağ arayüzleri için
- Bridge → Köprü arayüzleri için
- VLAN → Sanal LAN arayüzleri için
DEVICE → Yapılandırma dosyasında tanımlanan ağ arayüzünün sistemdeki gerçek adını belirtir.
BOOTPROTO → IP adresinin hangi yöntemle alınacağını belirler.
- dhcp → IP adresinin bir DHCP sunucusundan otomatik olarak alınmasını sağlar.
- none → IP adresinin otomatik olarak alınmamasını sağlar. Bu durumda IP adresi statik olarak manuel şekilde tanımlanır.
- bootp → DHCP’den önce kullanılan, günümüzde büyük ölçüde yerini DHCP’ye bırakmış eski bir IP alma yöntemidir.
ONBOOT → Sistem açıldığında ilgili ağ arayüzünün otomatik olarak aktif edilip edilmeyeceğini belirler.
- yes → Sistem açıldığında ilgili ağ arayüzü otomatik olarak aktif edilir.
- no → Sistem açıldığında ilgili ağ arayüzü kapalı durumda başlatılır.
IPADDR → IP adresi statik olarak yapılandırılıyorsa, ağ arayüzüne atanacak IP adresini belirtir.
PREFIX → Atanan IP adresinin ağ (network) ve host kısmını belirleyen subnet uzunluğunu ifade eder.
GATEWAY → Ağ trafiğinin varsayılan olarak yönlendirileceği ağ geçidini belirler.
DNS1 → Ağ arayüzü için birincil DNS sunucusunun adresini tanımlar.
DNS2 → İstenirse ikincil DNS sunucusunun adresi de belirtilebilir.
Statik IP ile yapılandırma yapmak istiyorsak, aşağıdaki örnekten yola çıkarak kendi sisteminize uygun ağ konfigürasyonunuzu oluşturabilirsiniz.
TYPE=Ethernet
DEVICE=eth0
BOOTPROTO=none
ONBOOT=yes
IPADDR=10.0.0.10
PREFIX=24
GATEWAY=10.0.0.254
DNS1=10.0.0.254
DNS2=8.8.8.8DHCP ile yapılandırma yapmak istiyorsak, aşağıdaki yapılandırmayı kullanabiliriz.
TYPE=Ethernet
DEVICE=eth0
ONBOOT=yes
BOOTPROTO=dhcpArdından, yaptığınız değişikliklerin geçerli olması için ağ servisini yeniden başlatmanız gerekir. Bunun için aşağıdaki komutu çalıştırabilirsiniz.
systemctl restart network.serviceEğer yalnızca belirli bir ağ arayüzünü yeniden başlatmak istiyorsak, aşağıdaki komutu kullanabiliriz.
ifdown eth0
ifup eth0Yapılandırma tamamlandıktan sonra, yapılan ayarları doğrulamak için aşağıdaki komutu kullanabilirsiniz.
ifconfigDaha fazla Linux içeriği için takipte kalın…

Leave a Reply